Piramida wieku: Polinezja Francuska 1951
Polinezja Francuska w 1951 r.
Polinezja Francuska, 1951 r.: łączna liczba mieszkańców wynosiła 65 905. Mediana wieku wynosiła 18,1 roku; wskaźnik obciążenia demograficznego dziećmi (poniżej 15 lat) wynosił 80,5, a osobami starszymi (65+) — 5,3 na 100 osób w wieku produkcyjnym (15–64).
To piramida progresywna — każdy rocznik dzieci jest liczniejszy od poprzedniego, co jest typowe dla wysokiej liczby urodzeń i szybkiego wzrostu populacji.
Źródło danych: World Population Prospects ONZ, rewizja 2024 (wariant średni) — ostatnia aktualizacja July 2024.
W 2023 roku kobiety w Polinezja Francuska miały średnio 1,50 dzieci, poniżej poziomu zastępowalności 2,1.
Źródło: World Development Indicators Banku Światowego, ostatni dostępny rok.
Oczekiwana długość życia w chwili urodzenia wynosiła 84,1 lat w 2023 roku: 86,5 dla kobiet i 81,8 dla mężczyzn.
Źródło: World Development Indicators Banku Światowego, ostatni dostępny rok.
W Polinezja Francuska mieszka 27 791 imigrantów, czyli 9,9% ludności.
| Francja | 22 420 |
| Nowa Kaledonia | 2 237 |
| Algieria | 681 |
| Chińska Republika Ludowa | 615 |
| Stany Zjednoczone | 419 |
1 860 osób urodzonych w Polinezja Francuska mieszka w innych krajach.
| Nowa Kaledonia | 591 |
| Australia | 521 |
| Mali | 447 |
| Chile | 281 |
| Norwegia | 8 |
Źródło: ONZ, International Migrant Stock 2024.
| Kraj | Populacji | Mediana wieku | Rozmiar względny |
|---|---|---|---|
| Polinezja Francuska | 65 906 | 18,1 | |
| Tonga | 50 951 | 17,6 | |
| Samoa | 90 510 | 15,6 |





